Kailash Manasarovar yatra (darshan) - 14

In 2005 on this August 15 only the 14th batch members assembled at Delhi with the prayer in our hearts that He should give His darshan to us. You are enjoying that divine experience through these postings.

Seventh day of yatra trek of 9 Km from Gunji to Kalapani

The next phase of the journey started on the seventh day as the altitude increases human population comes down , the vegetation also changes and it becomes difficult for us to trek in the rarified atmosphere as oxygen in the atmosphere and air pressure becomes less. After three days of trek and one day of rest we continued our yatra on the seventh day by trek upto Kalapani.

As usual we started early morning from Gunji towards Kalapani the vegetation has changed and now we witnessed more wood roses and pine trees the scenario on the Nepal side was wonderful. It looked like a picture card the thick canopy conical pine trees presented a collage of nature . Lot of wood roses bearing orange fruits were seen on the way the fruits are rich in C vitamin and the locals consume this fruit This day also the trek was on the banks of Kali river as we were nearing the source of the river no longer the river was fierce as we had seen earlier . The pony which was let for grazing the earlier day had wandered away so the pony keeper made some alternate arrangement. In between ITBP personnel were waiting with snacks and tea and we also bathed in Kali river at one place and proceeded further . Nearing Kalapani we saw the Vyasa’s cave in the mountains. Sage Vyasa considered to be an incarnation of Lord Vishnu wrote the great epic Mahabharata and codified all the 18 Puranas( holy scriptures). It is believed that Vyasa wrote Mahabharata in this cave. The cave is situated on the top of a steep rock and is not possible to climb to the cave. But a party of ITBP soldiers has attempted from the top and has entered into the cave. The cave is 18 ft in length and they found some ash and some utensils used by Vyasa inside the cave.

Kalapani camp

As we neared Kalapani we could hear the clinging noise of the bells. We crossed the Kail river and entered into Kalapani we could see the twin towers of Shiva and Kali temples the path leading to the temple from the river was lined with bells of all sizes. . In front of the shrines is the Kali Kund ( Kali’s pond) supposed to be origin of Kali river. Water from the mountains enter the Shiva pond then it flows down another stream which comes all the way from Nabidang joins called as Lipu Nala joins this stream and flow as Kali river many rivers add their water to this stream and then the mighty fierce Kali river we saw on the first day is formed. We could really feel that we are in a high altitude when we tried to recite some hymns in the temple we started gasping. The ITBP camp and our camp site is located adjacent to the temple and we went and took rest in the camp. From there we saw the Nag and Nagini peaks the peaks were resembling snakes with raised hoods and were named so.

NAG PARVAT PEAK

There is a hot spring in Kalapani but we didn’t visit that due to lack of time.

Kali Mata of Kalapani

ITBP has built a mini hydel power generation unit across Kali river and we can visit that place. There is an emigration counter at Kalapani and we completed the emigration formalities there, our passports were affixed with emigration seal. In the night we all gathered in the Shiv Kali temple and sang bhajans with the ITBP jawans. As this temple is situated at a high altitude pooja articles have to be carried only ITBP jawans as Joshi knew about this he carried five litres of oil for this temple which he carried all by himself and at no part of the journey did he allow anybody to carry it, already I had mentioned that he didn’t wear chappels throughout the journey walking with bare foot even in snow, we had such great devotees among our group. He reminded me of Karaikkalammmaiyar who walked on head on the Holy Kailash.

The seventh day was day of pine and woodroses, snow covered peaks and Kalapani temple.

கண்டேன் அவர் திருப்பாதம் (திருக்கயிலாய யாத்திரை) -14

ஒம் நமசிவாய

2005ம் வருடம் இன்றைய தினம் அதாவது ஆகஸ்டு 15 அன்று மாப்பெருங்கருணையன், மாதொரு பாகனை, த்ரிசிக்க அவரால் அழைக்கப்பெற்ற 40 நபர்கள் டெல்லியில் கூடினோம் ஆகவே இந்த 2008 ஆண்டில் அவர் கொடுத்த அற்புத தரிசனத்தைக் அன்பர்களாகிய உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதும் அவரது கருணையே.

7ம் நாள் கூஞ்சியிலிருந்து காலாபானி வரை (9 கி.மீ நடைப்பயணம்)

அப்பர் பெருமான் அருளிச்செய்த போற்றித் திருத்தாண்டகம்

திருக்கயிலாயம்

நெடிய விசும்பொடு கண்ணே போற்றி

நீள அகல முடையாய் போற்றி

அடியும் முடியும் இகலி போற்றி

அங்கொன் றறியாமை நின்றாய் போற்றி

கொடிய வன் கூற்றம் உதைத்தாய் போற்றி

கோயிலாய் என்சிந்தை கொண்டாய் போற்றி

கடிய உருவமொடு மின்னே போற்றி

கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி (10)

காலாபானிக்கு கூஞ்சியிலிருந்து யாத்திரை ஆரம்பம்

மூன்று நாள் நடைப்பயணம் பின்பு ஒரு நாள் ஓய்வுக்குப்பின் மன்னு மகேந்திர மாமலை நாதரைக் காண செல்லும் யாத்திரையின் ஏழாம் நாள் அதிகாலை 5 மணிக்கே உற்சாகத்துடன் கிளம்பினோம், எப்போதும் சரியான நேரத்திற்கு வந்து விடுகின்ற குதிரைக்காரர் அன்று வரவில்லை, எனவே பாதி தூரம் நடந்தே மலை ஏற நேரிட்டது. விசாரித்ததில் இரவில் மேய விட்டிருந்த குதிரை எங்கோ ஓடி விட்டது எனவே குதிரைக்காரர் குதிரையை தேடிக்கொண்டு சென்றிருக்கிறார் என்று மற்றவர்கள் கூறினார்கள். தெய்வ சித்ததினால் அன்று வேறு ஒரு குதிரை கிடைத்தது பாதி தூரம் அக்குதிரையில் பயணம் செய்தேன். குதிரைக்காரர்கள் வாடகையை அவர்களுக்குள் சரி செய்து கொண்டனர். செல்லும் வழியில் ஆதி சேஷன் மற்றும் நாகினி சிகரங்களை கண்டு களித்தோம்.

வியாசர் குகை சிறு புள்ளியாய் தெரிகின்றது

எதிர்ப்பகுதியில் போஸ்ட் கார்ட் போல பனி மூடிய சிகரங்களில் கீழே பைன் மரங்கள் அடர்த்தியாக இருந்தன். வழியெங்கும் பைன் மரங்கள், மற்றும் wood rose எனப்படும் புதர்கள் கரும் பச்சை றப்புதரில் சிவப்பு நிறப்பழங்கள்(இலந்தைப்பழம் போல் உள்ளன) நிறைய 'சி' விட்டமின் உள்ள பழம் என்றனர், இங்குள்ள மக்கள் இப்பழங்களை உண்கின்றனர். கூடவே முன்னும் பின்னும் ITBPயினர் பாதுகாப்புக்காக நம்முடன் வருகின்றனர்.ஒற்றையடிப்பாதைதான் சில இடங்களில் காளி நதி இங்கு பாதை மட்டத்திலேயே ஓடுகின்றது உயரம் அதிகமானதால் அப்படிப்பட்ட ஓரிடத்தில் காளி நதியில் குளித்து சிறிது நேரம் இளைப்பாறினோம் இங்கு காளி நதி வெகு சாந்தமாக ஓடுகின்றது. காலாப்பானியை நெருங்கும் போது உயரத்திலே வியாசர் தவம் செய்த குகை கண்ணில் படுகின்றது. ITBP யினர் இந்த குகைக்குள் சென்று வந்திருக்கின்றனர். 14 அடி நீளமுள்ள குகை உள்ளே கமண்டலம், மற்றும் சாம்பல் முதலியவற்றை கண்டதாக கூறினார்கள். இங்கும் காளிநதியின் மேல் உள்ள பாலத்தை கடந்து காலாபானிக்குள் நுழைந்தோம், சிவன் கோவில், காளி கோவில், மற்றும், காளி குளம் நம்மை வரவேற்கின்றது.

உயரம் அதிகமாக அதிகமாக நாம் நடைப்பயணம் செய்யும் தூரம் குறைகின்றதை கவனித்தீர்களா? ஏனென்றால் ஆக்ஸிஜன் குறைவு மேலும் நாம் அதிகமாக சக்தியை செலவிட வேண்டியுள்ளது உயர் மட்டங்களில் என்பதால்.

காளி நதியில் குளியல்


காலாபானி(3370 மீ) என்னும் இந்த இடமே தாருசூலாவிலிருந்து நாம் தொடர்ந்து வந்த காளி நதியின் உற்பத்தி ஸ்தானமாக கருதப்படுகின்றது. லிபு கணவாயிலிருந்தே ஒரு கால்வாய் உருவாகி வழியில் அங்கங்கே பல்வேறு ஆறுகள் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் நீரைக்கொண்டு வருகின்றது. காலாப்பனியிலுள்ள சிவ குளத்திலிருந்து உருவாகும் ஆறும் இத்துடன் கலந்து காளி நதியாக கீழே பாய்கின்றது. குளக்கரையில் சிவபெருமானுக்கும், காளி தேவிக்கும், அனுமனுக்கும் கோவில்கள் உள்ளன. திரு. ஜோஷி அவர்கள் இந்த கோவிலுக்காகவே விளக்குக்கான எண்னையை தானே சுமந்து வந்தார். பனிக்காலங்களில் கீழிருந்து பொருட்கள் கொண்டு வருவது சிரமம் என்பதை உணர்ந்திருந்த அவர் இவ்வாறு செய்தார், ஏற்கனவே ஒரு தடவை அவர் கைலாய யாத்திரை செய்தவர் என்பதால் அவருக்கு இந்த உண்மை தெரிந்திருந்தது.

காளி குளம் மற்றும் காளி சிவ திருகோவில்கள்

நதியிலிருந்து கோவில் வரைக்கும் மற்றும் காளி குளத்தை சுற்றியும் மணிகள் நிறைய தொங்குகின்றன, அவற்றை ஒலித்துக்கொண்டே அந்த காளிக்கும், சிவனுக்கும் நன்றி கூறிக்கொண்டே முகாமை அடைந்தோம். அங்கு பின் emmigrationஐ முடித்தோம், பாஸ்போர்ட்டில் வெளிநாடு செல்வதற்கான முத்திரை இடப்பட்டது. இங்கிருந்தும் ஆதி சேஷன் மலை நன்றாகத் தெரிகின்றது. இங்கு லிபு கால்வாயின் குறுக்கே ஒரு சிறிய நீர்மின் நிலையம் அமைத்துள்ளனர். அருகில் ஒரு சுடு தண்ணிர் ஊற்று உள்ளது, ஆனால் நாங்கள் யாரும் அங்கு குளிக்கச் செல்ல முடியவில்லை. சிவன் கோவிலும் காளி கோவிலும் கிழக்கு நோக்கி அமைந்துள்ளன, அய்யனுக்கு வலப்புறம் அம்மனின் சந்தி, கல்யாண கோலத்தில் கோவில்கள் அமைந்துள்ளன. ஏதிரே விலாசமான காளி குளம். அனுமன் சந்தியின் கீழே சிறிய சிவக்குளம் இதிலிருந்து தான் நீர் பின் காளி குளத்திற்கு பாய்கின்றது. காளி குளத்தின் நடுவிலே சிறு மேடையில் சிவலிங்கம் மற்றும் திரி சூலம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன.

காளி குளக்கரையில் உள்ள அனுமன் ஆலயம்.

இவ்வாலயத்தின் அடியில் உள்ள சிவ குளத்தில் இருந்து தான்

காளி நதி உற்பத்தியாகின்றது.

காலாபானி காளி தாயின் அருட்காட்சி

இரவு காளி கோவிலில் அருமையான பஜனை நடைபெற்றது, அடியேன் திருநாவுக்கரசு சுவாமிகளின் போற்றித் திருத்தாண்டகம் பாராயணம் செய்தேன் இப்பதிகத்தின் ஒவ்வொரு பாடலும் கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி என்று முடிகின்றது, திருவையாற்றிலே கையிலைக் காட்சியை கண்டபின் அப்பர் பெருமான் பாடிய பதிகம் இது. உயர் மட்டத்தில் பாராயணம் செய்யும் போது கீழே பாராயணம் செய்யும் வேகத்தில் பாராயணம் செய்ய முடியவில்லை, மருத்துவ பரிசோதனையின் உண்மையான அர்த்தத்தை அப்போது உணர்ந்தோம். இன்றைய தினத்திற்குப்பின் தினமும் ஒரு தடவையாவது போற்றித் திருத்தாண்டகம் பாராயணம் செய்யும் வாய்ப்பை அளித்தார் அந்த மாதொரு பாகர்.

இந்த ஏழாம் நாள் காளி கோவில் மற்றும் பனி மூடிய சிகரங்கள், பைன் மரங்கள் மற்றும் wood rose பழங்களின் நாள்.

Kailash Manasarovar yatra (darshan) - 13

Lord Dancing bissfully at Holy Kailash

The sixth day of the yatra was a rest day after three days of trekking and the second high altitude medical examination was also carried out by ITBP doctors at Gunji this day.

The yatra can be divided into different phases first one is the stay at Delhi and preparation was the first phase and bus travel up to Mangti was the second phase the third phase was trek up to Gunji.

GUNJI TEMPLE BHAJAN WITH ITBP JAWANS

At Gunji the second medical examination is done and also a day of rest is given so that the yatris recoup and prepare themselves for high altitude trekking . The camps starting from Budhi consists of bunkers which are semi circular in shape and are made of insulated sheets so as to guard against cold. In one bunker about 8 yatris are accommodated . The blanket is made of yak wool and it was very light and comfortable. The camp at Gunji is situated at a beautiful location surrounded by snow covered peaks, away from the main village and nearer to ITBP camp. The main purpose of the rest at Gunji is for the medical examination at high altitude. But here only BP and the level of oxygen in the blood is measured, the ITBP doctors also check our medical reports . then these reports are kept at Gunji and are given back when we return after completing the yatra. Very rarely are yatris disqualified medically at Gunji but it do happen as the amount paid to KMVN is non refundable those yatris are taken for the Adi Kailash ( Earlier Kailash) or Chotta Kailash ( Small Kailash) yatra .

Aerial View of Gunji Camp

In our group luckily no one was disqualified in the second medical examination here at Gunji. Mudgal and Sanjeev Mittal were asked to use the pony instead of trek as their systolic blood pressure was high . At the camp facilities are there for washing of clothes as the wind velocity is high here the clothes got dried in a jiffy. Hot water was provided for bath. The ITBP doctors also gave good tips for a safe journey , The doctors are very considerate and were so good that they gave consultation on our general health also. Especially the doctor who examined me warned me about the high triglycerides and advised me have regular blood checkup to monitor cholesterol levels.

One of the good tips provided by the ITBP doctors here was that normally when we climb altitudes we tend to get head ache. There is no use taking any medicine for this the only remedy is to climb little more and then come down then the headache will disappear. We found that it is indeed true at Gunji itself when we trekked upto Vyasa temple and returned we found that the headache has disappeared, we experienced the same in subsequent days also. There is a temple in Gunji ITBP camp were we all prayed for a good darshan and also sang bhajans along with the jawans of ITBP in the nights . One satellite phone is available here and the rate is Rs 40/- per minute of call. Electricity is available only limited period in the night a generator is available for this purpose, we can charge our rechargeable batteries of Cameras here After the medical examination and lunch some of our group members visited the native village near by and enjoyed the beauty of the Beans region. A day’s rest really revitalized every one of us. The sixth day was the day of rest and second medical examination.

Shri Appa Rao in front of the accomodation at Gunji

At the camp facilities are there for washing of clothes as the wind velocity is high here the clothes got dried in a jiffy. Hot water was provided for bath. The ITBP doctors also gave good tips for a safe journey , The doctors are very considerate and were so good that they gave consultation on our general health also. Especially the doctor who examined me warned me about the high triglycerides and advised me have regular blood checkup to monitor cholesterol levels.

A quaint house at Gunji Village

One of the good tips provided by the ITBP doctors here was that normally when we climb altitudes we tend to get head ache. There is no use taking any medicine for this the only remedy is to climb little more and then come down then the headache will disappear. We found that it is indeed true at Gunji itself when we trekked upto Vyasa temple and returned we found that the headache has disappeared, we experienced the same in subsequent days also. There is a temple in Gunji ITBP camp were we all prayed for a good darshan and also sang bhajans along with the jawans of ITBP in the nights . One satellite phone is available here and the rate is Rs 40/- per minute of call. Electricity is available only limited period in the night a generator is available for this purpose, we can charge our rechargeable batteries of Cameras here After the medical examination and lunch some of our group members visited the native village near by and enjoyed the beauty of the Beans region. In the night we visited the Gunji temple and had a nice bhajan with the ITBP jawans. A day’s rest really revitalized every one of us.

Wood berries in full glory

The sixth day was the day of rest and second medical examination.

கண்டேன் அவர் திருப்பாதம் (திருக்கயிலாய யாத்திரை) -13

திருசிற்றம்பலம்

மூவாய் பிறவாய் இறவாய் போற்றி

முன்னமே தோன்றி முளைத்தாய் போற்றி

தேவாதி தேவர் தொழும் தேவே போற்றி

சென்று ஏறி எங்கும் பரந்தாய் போற்றி

ஆவா அடியேனுக் கெல்லாம் போற்றி

அல்லல் நலிய அலந்தேன் போற்றி

காவாய் கனகத் திரளே போற்றி போற்றி

கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி (9)

ஆடுகின்றானடி திருக்கயிலையிலே

யாத்திரையின் ஆறாம் நாள் ஒய்வு நாள் மற்றும் உயர் மட்ட மருத்துவ பரிசோதனை நாள்.

கூஞ்சி கோவிலில் ITBPயினருடன் பஜனை

மூன்று நாள் நடைப்பயணத்திற்க்குப்பின் இன்றையன தினம் மிகவும் வேண்டிய ஒய்வு நாள். கூஞ்சியில் ஒரு நாள் தங்குகின்றோம். கூஞ்சி கடல் மட்டத்திலிருந்து 3500 மீ (10000 அடி) உயரத்தில் உள்ள இடம். சுற்றிலும் பனி மூடிய மலைச்சிகரங்கள். இங்கு இரண்டாவது மருத்துவ பரிசோதனை நடத்தப்படுகின்றது. அடுத்த நாள் காலையில் ITBP மருத்துவர்கள் முதலில் எங்களுக்கு உயர் நிலைகளில் நாம் நடந்து கொள்ள வேண்டிய முறைகளைப் பற்றி மறுபடியும் விளக்கினர். பின் அனைவருக்கும் மருத்துவ பரிசோதனை நடைபெற்றது. டெல்லியில் நடைபெற்ற மருத்துவ பரிசோதனைகளின் முடிவுகளை இங்கும் சரி பார்த்தனர். இங்கு இரண்டு சோதனைகள் மட்டுமே செய்யப்பட்டன ஒன்று இரத்த அழுத்தம் மற்றொன்று இரத்தத்தில் உள்ள ஆக்சிஜனின் அளவு. எங்கள் குழுவினரில் இரண்டு பேருக்கு மட்டுமே இரத்த அழுத்தம் சிறிது அதிகமாக இருந்தது, இருவரையும் நடக்க வேண்டாம் குதிரைகளில் செல்லுங்கள் என்ற அறிவரையுடன் எங்கள் குழுவினர் அனைவரும் மருத்துவ பரிசோதனையில் தேர்வு பெற்றோம்.

கூஞ்சி முகாம் ஒரு பறவையின் பார்வையில்

இது உயர் மட்ட பயணத்திற்கு நமது உடல் தயாராக இருக்கின்றதா என்பதை அறிய செய்யப்படும் சோதனை. இங்கு மருத்துவ பரிசோதனைகளில் வெற்றி பெறாதவர்களை KMVNயினர் ஆதி கைலாசம், மற்றும் ஓம் பர்வதம் சுற்றி காண்பித்து திருப்பி அனுப்பி விடுகின்றனர். இங்கு என்னை பரிசோதனை செய்த மருத்துவர் மிகவும் நல்லவர், கொலஸ்ட்ரால் சிறிது அதிகமாக உள்ளது இந்த உணவுகளை தவிருங்கள் தினமும் முறையாக உடற்பயிற்சி செய்யுங்கள் என்று அறிவுரை வழங்கினார். நானோ பயத்தில் எங்காவது தேர்வு செய்யாமல் விட்டு விடுவாரோ என்று இதனால் யாத்திரைக்கு செய்ய முடியும் அல்லவா என்று கேட்டேன், அவர் சிரித்துக் கொண்டே பயப்படவேண்டாம் நான் முதலில் மருத்துவர், எனது கடமை தங்களுக்கு மருத்துவ ஆலோசனை தருவது என்று கூறி என்னை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தினார். டெல்லியில் நடைபெற்ற மருத்துவ பரிசோதனைகளின் அனைத்து முடிவுகள் X- Ray முதலியவற்றை இங்கு நாம் கொண்டு வர வேண்டும் இவற்றை ITBP மருத்துவர்கள் சரி பார்க்கின்றனர். இந்த மருத்துவ முடிவுகள் பின் அங்கேயே பாதுகாக்கப்படுகின்றன. யாத்திரை முடித்து திரும்பி வரும் போது இவை நம்மிடம் திருப்பித்தரப்படுகின்றன.

கூஞ்சி முகாமில் ஒரு தங்கும் அறை

மருத்துவ பரிசோதனை மதிய உணவிற்க்கு முன்பே அனைவருக்கும் முடிந்து விட்டது. எங்கள் குழுவினரில் சிலர் L.O அவர்களின் கிராமம் வரை சென்று பார்த்து விட்டு வந்தனர். திரு மிட்டல் அவர்கள் ஒரு காலணி வாங்கினார் இக்கிராமத்தில். எல்லாரும் அன்று மாலை ஓய்வு மற்றும் அனைவரும் தேர்வு பெற்ற மன மகிழ்ச்சியுடன் நன்றுடையானுக்கு, தீமையிலாதானுக்கு, நரை வெள்ளேறு விடையானுக்கு, உமை ஒரு பாகம் உடையானுக்கு சென்றடையாத திருவுடையானுக்கு கையிலை குன்றுடையானுக்கு நன்றி கூறி கோவிலில் பஜனைகள் செய்தோம். இதுவரை தங்கிய இடங்களில் KMVNன் ஓய்வு விடுதிகள், எனவே கட்டில் மற்றும் சுடு தண்ர் முதலியன தாராளமாக கிடைத்தன சில இடங்களில் ஒரு அறையில் மூன்று பேர் தங்கினோம் அறைகள் குறைவாக இருந்ததால். கூஞ்சியிலிருந்து முகாம்களில் ஒரு நிரந்தரமான tent களில் சுமார் 8 பேர் முதல் 10 பேர் தங்கினோம். இங்குள்ள முகாமில் அரை வட்ட வடிவத்தில் ஓய்வு அறைகள் உள்ளன, சுவர்களுக்குள் சூட்டை கடத்தாத பொருள் (insulator) ரப்பப்பட்டுள்ளதால் உள்ளே குளிர் தெரிவதில்லை கீழே மெத்தை விரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. போர்த்திக்கொள்ள யாக்கின் உரோமத்தாலான கம்பளி வழங்கப்படுகின்றது, அந்த கம்பளி எவ்வளவு குளிராக இருந்தாலும் இதமாக இருக்கின்றது. இங்கு நாம் குளிப்பதற்கும், துகளை துவைப்பதற்கும் வேண்டிய வசதிகள் உள்ளன. மேலும் ஒரு நாள் ஒய்வு கிடைப்பதால் நமது உடலும் அடுத்து ஏற்றத்திற்கு தயாராகி விடுகின்றது. இங்கிருந்து செயற்கைகோள் தொலைப்பேசி மூலம் நாம் நம் வீட்டை தொடர்பு கொள்ளலாம். மூன்று மிடங்களுக்கு 40 ரூபாய் ஆனது.

கூஞ்சி கிராமத்தின் ஒரு பழங்காலத்து வீடு

மேலும் வழி நெடுக இங்குள்ள மக்கள் காட்டுகின்ற அன்பையும், பக்தியையும் விவரிக்க வார்த்தைகளே இல்லை, நம்மை விட வயதானவர்களே ஆனாலும் ஓம் நமசிவாய என்று கூறி நம்மை வணங்கும் போது நமக்கே கூச்சமாக உள்ளது, நமக்கு முதலில் பாதை வழங்குகின்றனர் நம்மை சிவ சொரூபமாகவே மதித்து எல்லா உதவிகளையும் செய்கின்றனர். கூஞ்சிதான் இப்பயணத்தில் இந்தியப்பகுதியின் கடைசி கிராமம் இதற்கு மேல் உள்ள இடங்கள் எல்லாம் ITBP முகாம்கள் அதனுடன் KMVN முகாம்களும் இனைந்துள்ளன. கூஞ்சியில் ஒரு வங்கி இருக்கின்றது. நமக்கு வேண்டிய சில பொருட்களை இங்கும் நாம் வாங்கிக் கொள்ள முடியும். கூஞ்சி கிராமத்தில் வீடுகள் மலைப்பகுதிகளில் கட்டப்படுவது போல் அடுக்குகளாக கட்டப்பட்டுள்ளன.

பழுத்து தொங்கும் woodapple பழங்கள்



யாத்திரையின் ஆறாம் நாள் ஒய்வு நாள் மற்றும் உயர் மட்ட (இரண்டாம் கட்ட)மருத்துவ பரிசோதனை நாள்.

கண்டேன் அவர் திருப்பாதம் (திருக்கயிலாய யாத்திரை) -12

திருசிற்றம்பலம்

5ம் நாள் - பூக்களின் சமவெளியில் புத்தியிலிருந்து கூஞ்சி வரை நடைப்பயணம் (17 கி.மீ)

அப்பர் பெருமான் அருளிச்செய்த போற்றித் திருத்தாண்டகம்

திருக்கயிலாயம்

இமையாது உயிரா இருந்தாய் போற்றி

என்சிந்தை நீங்கா இறைவா போற்றி

உமைபாக மாக அணைத்தாய் போற்றி

ஊழி ஏழான ஒருவா போற்றி

அமையா வருநஞ்சம் அமர்ந்தாய் போற்றி

ஆதி புராணனாய் நின்றாய் போற்றி

கமையாகி நின்ற கனலே போற்றி

கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி (8)
* * *

இந்த ஐந்தாம் நாள் பனி மூடிய சிகரங்கள், பூச்சமவெளி மற்றும் வாசனை மரங்களின் நாள்

ஐந்தாம் நாள் இந்தியப்பகுதியின் நடைப்பயணத்தின் இரண்டாம் நாள் காலை 5 மணிக்கே புறப்பட்டோம் இருள் பிரிந்தும் பிரியாமலும் இருந்தது. ஆரம்பத்திலேயே கடினமான 5 கி. மீ ஏற்றம் என்பதால் அந்த ஊர் வழக்கப்படி எங்கள் L.O அவர்கள் அட்சதை தூவி ஆசி கூறி ஒவ்வொருவரையும் அனுப்பி வைத்தார். மலைகளில் ஏறும் போது பல இடங்களில் புதர்களில் நூல் கயிறு கட்டி இருப்பதைக் கண்டோம். அதன் அருகே அரிசி மகள், மஞ்சள், குங்குமம் சிதறிக் கிடப்பதையும் காணலாம். இங்குள்ள மலை வாழ் மக்கள் தங்கள் இல்லங்களை அடைய மலையில் ஏறித்தான் செல்ல வேண்டுமென்பதால் எங்கெங்கெல்லாம் கடினமான பாதை உள்ளதோ அங்கெல்லாம் இவ்வாறு இறைவனை வழிபடுவதற்காக புதர்களில் நூலால் சுற்றியுள்ளனர், அங்கு அவர்கள் ன்று வணங்கி, அரிசி தூவி, மஞ்சள் குங்குமம் தூவி வழிபட்டு செல்கின்றனர். எங்கள் L.O அவர்களும் அவ்வாறே செய்து கொண்டு வந்தார். ஒருவரை வாழ்த்துவதற்கும் நாம் அட்சதை தூவுவது போல அரிசி தூவி வாழ்த்துகின்றனர்.

மேலிருந்து அப்படியே பாயும் நீர்வீழ்ச்சி

மலையில் ஏறும் போது சூரிய உதயம் மலையில் நடத்தும் வர்ண ஜாலத்தை பார்த்து ரசித்தோம். மிகவும் கடினமான ஏற்றம் பாதி து‘ரம் தான் ஏற முடிந்தது பின் குதிரையில் ஏறிக்கொண்டோம், குதிரைக்கும் மிகவும் மூச்சு வாங்கியது. டெல்லியில் நடைபெற்ற TMT பரிசோதனையின் முக்கியத்துவம் இங்கு புரிந்தது, அங்கு நடந்ததோ ஒரே ஒரு TMT இங்கு ஒவ்வொரு ஏற்றத்திலும் நடப்பதோ நூற்றுக்கணக்கான TMTகள். நமது உடல் யாத்திரைக்கு தகுதியானதாக ஏன் இருக்கவேண்டும் என்ற உண்மை இப்போது நன்றாக விளங்கியது. மலையைக் கடந்து சியாலே (3300 மீ உயரம்) என்ற என்ற இடத்தை அடைந்தோம் இந்த இடத்திலிருந்து மிகவும் ரம்மியமான சமவெளி தொடங்குகின்றது.

இந்த சமவெளி பூக்களின் சமவெளி (Valley of Flowers) என்று அழைக்கப்படுகின்றது. பச்சை கம்பளம் விரித்தாற் போல் புல் வெளி அதிலே பல வண்ண மலர்கள், வெள்ளை, மஞ்சள், கத்தரிப்பூ, நீலம், சிவப்பு என்று பலவித மலர்கள் காற்றில் அசைந்தாடும் அழகை வர்க்க வார்த்தைகளே இல்லை. பல வர்ண மலர்களில் அவரது வடிவத்தை கண்டேன் சிவப்பு றம் அவர் செம்பவளத் திருமேனி, பச்சை றம் அவர் தேவி றம், வெள்ளை றம் அவர் மேனி பூச்சு, நீல றம் அவரது கண்டம். எதிர்பக்கம் நேப்பாளப்பகுதியில் பனி மூடிய அன்னபூரணா சிகரம். அலையாழி அரிதுயிலு மாயனது தங்கையை, அத்தி வரதன் தங்கையை, கோதண்ட இராமன் சோதரியை

அன்னபூர்ணா சிகரங்கள்

அன்ன பூர்ணே சதா பூர்ணே சங்கர பிராண வல்லபே
ஞான வைராக்ய சித்யர்த்தம் பிக்க்ஷாம் தேஹி ச பார்வதி!

என்று வணங்கி நகர்ந்தவுடன் சங்ரூர் சிகரங்களையும் கண்டோம். நடுநடுவே மலை ஆடுகள் ஓடி வந்தன. இப்பகுதியிலும் காளி நதியை ஒட்டியே பாதை செல்கின்றது ஆனால் அதன் வேகம் குறைந்து விட்டதை காணலாம்.

சியாலேவில் காலை உணவை சாப்பிட்டோம். இந்த இடத்துக்கு மேல் கண்ணுக்கு கறுப்பு கண்ணாடி மிகவும் அவசியம். ஏனென்றால் பனி மூடிய மலை தொடங்கி விட்டதால் புற ஊதா கதிர்கள் அதிகம் அவை கண்ணை பாதிக்கும் என்பதால். பிறகு மூழ்குகின்ற கிராமமான கர்பியாங்கை (Garbyang) அடைந்தோம் அதற்கு முன் இரண்டு ஏற்றங்கள் மற்ரும் ஒரு இறக்கத்தை கடந்தோம் அருமையான மலர்களை தரிசித்துக் கொண்டே.

கர்பியாங்கில் இரு குழுவினர்

கர்பியாங்கில் ITBPயினர் காபியுடன் காத்திருந்தனர். அங்கே எம்பெருமானை தரிசனம் செய்துவிட்டு திரும்பி வந்து கொண்டிருந்த 11வது குழுவினரை சந்தித்து அவர்கள் ஆசி பெற்றோம். அவர்களுக்கு எம்பெருமானின் அருமையான தரிசனம் கிடைத்தது என்று கூறினர். கர்பியாங் அருகிலும் நேபாளத்தை இனைக்கும் ஒரு நட்புப்பாலம் உள்ளது. இந்தப்பகுதியில் நேபாள மாவோக்களின் நடமாட்டம் அதிகம் என்பதால் ITBPயினர் காவலுக்கு கூடவே வந்தனர்.

பூச்சமவெளியில் ஆசிரியரும் குதிரை காப்பாளரும்

(உயர் மட்டங்களில் எவ்வாறு உடை அணிய வேண்டும் என்பதைக் காட்ட இப்படம் இடப்பட்டுள்ளது)

மதிய உணவை ஷ’ஷ்டி என்ற இடத்தில் உட்கொண்டோம். பின் வாசனை மரஙகள் றைந்த பகுதி வழியாக சென்றேம். கூஞ்சியை நெருங்க நெருங்க ஆதி கைலாசம் மற்றும் சின்ன கைலாசம் என்று அழைக்கப்படும் பனி மூடிய சிகரத்தின் தரிசனம் கண்டோம். இரு பக்கமும் குங்குமப் பூதோட்டம் . பின் நேபாளத்திலிருந்து வரும் பச்சை நிற டிங்கர் நதி மற்றும் காவி நிற காளி நதியின் சங்மமம் கண்டோம் பின் இரண்டும் இணைந்து ஒரே நதியாக ஓடியது. இவ்வாறு தானே ஜீவாத்மாக்கள் ஆகிய நாம் அந்த பரமாத்மாவுடன் ஒன்றாக சங்கமம் ஆக இவ்வித யாத்திரைகளை மேற்கொள்கின்றோம். பின் காளி நதியைக் கடந்து கூஞ்சி அடைந்தோம்.

கூஞ்சி கிராமத்தினர் அளித்த வரவேற்பு

கூஞ்சி கிராம மக்கள் எங்களுக்கு அன்பான வரவேற்பு அளித்தனர். கூஞ்சி அமைந்துள்ள இந்த சமவெளி பியான்ஸ் பகுதி என்று அழைக்கப்படுகின்றது. வேத வியாசர் இப்பகுதியில் உள்ள ஒரு குகையில் பல வருடம் தவம் செய்த்தாக ஐதீகம் எனவே அவர் பெயரால் இந்தப்பகுதி இவ்வாறு அழைக்கப்படுகின்றது. இப்பகுதிகளில் கஸ்து‘ரி மான், பனிச்சிறுத்தை முதலியன வசிக்கின்றன என்று எங்கள் L.O அவர்கள் கூறினார். காளி நதியைக் கடந்து கூஞ்சி கிராமத்திற்க்குள் நுழைந்ததும் அந்த கிராம மக்கள் எங்களை மேள தாளத்துடன்( முரசு போன்ற சிறிய கருவி) அழைத்து சென்று வரவேற்பு அளித்தனர். அவர்களின் அன்பு மழையில் நனைந்து அவர்களின் விருந்தோம்பலை இரசித்து கூஞ்சி முகாம் அடைந்தோம். இதற்கு மேல் லிபுக்கணவாய் வரை ஏற்றம் தான்.

அமைதியாகப் பாயும் காளி நதி

அடுத்த நாள் நடைபெறும் மருத்துவ பரிசோதனைக்காக ஓய்வு எடுத்தோம். இங்கு சிலருக்கு தலை வலி வந்தது. உயர் நிலைகளில் மேலும் அதிக உயரம் ஏறி பின்னர் இறங்கி வந்தால் தலைவலி சென்று விடும் என்று கூறினார்கள். மாலை அவ்வாறே அங்கு அருகில் உள்ள வியாசர் கோவிலுக்கு சென்று வந்தோம் தலைவலி பறந்து விட்டது முதல் நாள் போல இன்று கால் வலி வரவில்லை. இரவில் இங்குள்ள கோவிலில் ITBPயினருடன் பஜனைப்பாடல்கள் பாடி அனைவரும் நாளை மருத்துவபரிசோதனையில் தேற வேண்டும் என்று ஐந்தலையரவு கொண்டரைக் கசைத்த சந்த வெண்பொடி சங்கரனை வேண்டினோம்.

இந்த ஐந்தாம் நாள் பனி மூடிய சிகரங்கள், பூச்சமவெளி மற்றும் வாசனை மரங்களின் நாள்

யாத்திரை தொடரும்.........

Kailash Manasarovar yatra (darshan) - 11

Three days of trek on the Indian side - 4th day Mangti to Budhi by trek (21 Km)

On the 4th day of our yatra the second stage of the yatra the trek started. Early in the morning the rain stopped and the GREF soldiers cleared the debris and we happily traveled ahead in jeeps and we had the first view of a snow covered peak the Nilakant peak on the Nepal side. There was a slide hold up at a shorter distance ahead a land slide in Pangla water fall, GREF personnel cleared that also in a short time and we reached Mangti (1560 M) the place from where the trekking starts.

The trekking starts at Mangti- Our batch members with local children

As the author had read that it is better to carry some toffees to distribute to the village children along the yatra route he had carried some toffees for this purpose which was distributed. The whole group sang the OM Manfalam song and prayed to the Supreme Lord the most compassionate to make our yatra a successful one and give a pleasant darshan. Our porters and pony joined us here and we started our journey to the abode of the Lord by chanting His five syllables.

The normal itinerary of the yatra is as follows, on the second day the yatris reach Darchula and stay there for the night. Next day they travel to Mangti ( 35 Kms) by bus and from Mangti they trek upto Gala (8 Kms) stay there for the night. On the next day then they climb down to Malpa (11 Kms) by 4444 steep steps and then proceed to Budhi. This also served as an exercise in trekking for the yatris for proper acclamitatization. The luggage of the yatris were directly taken to Budhi while the yatris went to Gala and reached Budhi the next day. Now as things are improving the earlier mule route by which luggage were only transported has been converted into a trekking route along the course of Kali river which directly goes to Malpa and from there to Budhi. As we were behind schedule our L.O decided to use this route in consultation with the yatris who undertook the yatra in the earlier years. We trekked through this route, a trek of 21 Kms on the first day itself and skipped Gala . When it rains heavily Kali river’s water will be flowing over this path also and this route cannot be used as our group travelled after the monsoon we had the advantage of using this path.

Here I have to tell something about the ponies normally female ponies are used for transport of men and male ponies are used for transport of material. So the female ponies will be nicely dressed up the male ponies just have a bell tied to their necks so when they move in group the bell sound guides them the lead pony has a distinct bell. As we trek we can hear the clanging of the bells of group of ponies transporting material. One thing we should appreciate about these ponies they also understand the route and always travel nearer to the mountain lest they will fall into fierce flowing Kali river. One keeper manages the full group.

The panaromic trek route and the ponies lining the route

The Indian Government is now planning to convert this route into a motorable road and day is not far when yatris can travel upto Lipulekh Pass by jeep as now it is possible through the Nepal route. Mr Mudgal who got the opportunity to have the darshan of the Lord for four consecutive years undertook the yatara in 2007 and he told that the government is planning to cast the concrete roads else where and lay them comfortably. But definitely we will miss the thrill of trekking through roaring waterfalls which we all experienced. So rain coat is a must on this day. The goodness of the yatra through this route is this meticulous planning and spacing of the yatra with rests in between makes this yatra a better one , except for some unknown illness the yatris automatically become fit when they enter into China and they can confidently undertake the parikrama of Holy Kailash without much worry. Since in the other yatra as yatris travel mostly in jeeps many find it difficult to take up the parikrama.

The trek route is by the side of River Kali on one side it is a high mountain and the other side is a deep gorge ( 33 meters) in which fiercely flows the roaring Kali the other side is also mountain and many water falls on that side also and all of these mingle with Kali . Though there is a danger of land slide from mountains and falling into river when walking through narrow route slippery by rains and the constant movement of men and mules the journey was very thrilling especially when we passed through waterfalls it felt heavenly, the author thought the Lord is anointing His devotees who are tired by trekking to have His Holy Darshan . In many places the mountains have been cut in such a way so that just we will be able to walk and these places area called “Hanging Rocks” , and we have to walk over the boulders treading each step cautiously, as the walk way was just 3 feet wide with protruding edges of rocks forming varied and intimidating shapes and canopies. Passing by mules and herds of sheep cling to the mountain side meant we have to be extra careful. No doubt though it was thrilling it is definitely a adventurous trip also. The Nepali side mountains seemed to be greener than ours may be due to less population.

Kali river - hanging rock - waterfall (Three in one)

The trek started from Mangti we were escorted by ITBP personnel who provided water, tea and snacks also on the way when it was needed. A doctor of Uthharakhand Government also accompanied us. We had breakfast at Lakhanpur. We crossed a rubbles of an earlier land slide just ahead of Lakhanpur which has not been cleared so far as it is very difficult move machinery in these trek routes. . As this was the first day of trek the author decided to walk fully and not to use the pony, may be because of sleeplessness in the previous night or the first day of serious trekking the knees were paining a lot though the walking stick helped a lot the knees were breaking out and particularly at a down slope the author was really struggling at that time an old lady stood in the middle of the path and was looking at the struggling yatri with a kind look, she was attired in the native dress of the hill people only difference was that she stood in the middle of the road, normally the people we meet in the way give way to us and greet us with OM Namashivaya, but she stood there and gave a pleasing smile. As if by miracle the knee pain disappeared, the author felt may be Mother Parvati Herself came down to help Her son in distress She only knows the truth. But after that we trekked for about seven more days never the author faced any difficulty that is the Grace of the Mother who resides in the Holy Kailash.

We passed through many waterfalls reached Malpa (2080 m) at lunch time. Earlier Malpa was a camping site but because of a land slide which happened in 1998 the whole camp got destroyed and many yatirs also obtained Moksha ( attained the lotus feet of the Lord) so now the camp is not being set up here Still we can see the rubble covering the camp. . A memorial has been constructed at this place in remembrance of these yatris. We had lunch at Malpa and proceeded further and ITBP personnel provided refreshment at Lamari (2500 m).

When we left from Lamari our pony keeper showed the mountain on the front and told this is the Budhi mountain and you have to cross this mountain to reach Kailash just the sight of the lofty mountain gave the author jitters , but actually when we crossed the mountain we didn’t face any problem. By evening after crossing a beautiful and mighty Tingha water fall ( really a tough waterfall to cross, it will be a good idea to hold somebody’s hand ) with the help of porter we entered Budhi ( 2740 m) via a quaint bridge.

We were welcomed with lemon juice at the KMVN guest house staff. Hot water was ready , had a refreshing hot water bath after a tiring first day of trek. The camp at Budhi had a nice floral garden and Kail river passed by we applied balms on the legs and took some pain relievers for our aching legs and had a nice sleep. In the middle of the night we were jolted by a mild earthquake also. There is a old flour mill ( Gharat) run on hydel power at Budhi which supplies the local village with fine atta. But we didn’t find time and also were dead tired so that we didn’t visit the mill.

Budhi mountains in the evening

The first day of trek was really eventful we passed under many waterfalls some big, some mighty, some flowing gently, some ferociously, some falling from the top, some just spraying water like a mist , milk like waterfalls and also we witnessed many confluence of rivers. The color of the water before confluence will be distinct and after the confluence it becomes one signifying the mingling of Jivatma with Paramatma and also passed through hanging rocks of all shapes and sizes. Thus the fourth day of the yatra was the day of Waterfalls of all shapes and sizes hanging rocks fierce flowing Kali and many confluences.

கண்டேன் அவர் திருப்பாதம் (திருக்கயிலாய யாத்திரை) -11

4ம் நாள் மாங்டியிலிருந்து புத்தி வரை (21 கி.மி நடைப்பயணம்)

பண்ணின் இசையாய் நின்றாய் போற்றி

பாவிப்பார் பாவ மறுப்பாய் போற்றி

எண்ணும் எழுத்துஞ் சொல்லானாய் போற்றி

என் சிந்தை நீங்கா இறைவா போற்றி

விண்ணும் நிலனும் தீயானாய் போற்றி

மேலவர்க்கும் மேலாகி நின்றாய் போற்றி

கண்ணின் மணியாகி நின்றாய் போற்றி

கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி (7)

இந்த நான்காவது நாளை நீர் வீழ்ச்சிகள், தொங்கும் பாறைகள் மற்றும் நதி சங்கமங்களின் நாள் என்று அழைக்கலாம்.

நடைப்பயணம் ஆரம்பித்த நாளும் இன்றே.

கெஸ்கூவில் இரவு முழுவதும் மழை விடாமல் பெய்து கொண்டிருந்தது. அதிகாலை சுமார் 4 மணியளவில் மழை நின்றது. காலை 5 மணிக்கே GREFயினர் பாதையை சரி செய்ய முற்பட்டனர், காலை 7 மணியளவில் எல்லா மண்ணும் நீக்கப்பட்டு பாதை சரி செய்யப்பட்டு அந்த இறைவனுக்கும், எங்களுக்காக உழைத்தவர்களுக்கும் நன்றி கூறி பேருந்தில் புறப்பட்டோம். நேபாள பகுதியில் முதல் பனி மூடிய சிகரம் கண்ணில் பட்டது, அது எம்பெருமானின் பெயரையே கொண்ட சிகரம், ஆம் நீலகண்ட சிகரம் , அந்த நீலகண்டனை வணங்கி புறப்பட்டோம், எங்களை ருத்ர அவதாரமான அனுமன் ஆசிர்வதிப்பது போல் ஒரு குரங்கு தோன்றியது. பின் சிறிது து‘ரம் சென்றதும் பங்லா என்ற இடத்தில் ஒரு நீர் வீழ்ச்சியில் ஏற்பட்ட நிலச்சரிவு நாங்கள் நடந்து கடப்பதற்கு ஏதுவாக சரி செய்யப்பட்டது, எனவே நாங்கள் நில சரிவை கடந்து அடுத்த பக்கம் சென்று பின் ஜீப் மூலம் காலை 8 மணி அளவில் மாங்டி(1560 மீ உயரம்) அடைந்தோம்.

பங்லா நீர் விழ்ச்சியில் ஏற்பட்ட நிலச்சரிவு Bulldozer கொண்டு சரிசெய்யப்படுகின்றது.

பொன்னார் மேனியனை, புலித்தோலை அரைக்கசைத்த புனிதனை, மின்னார் செஞ்சடை மேல் மிளிர் கொன்றை அந்தவனை, மாமணியை, திருக்கயிலையில் உறையும் மாணிக்கத்தை , அம்மை மரகதத்தை தரிசிக்க செல்லும் உண்மையான யாத்திரை இங்கிருந்து தான் துவங்குகின்றது. ஆம் எம்பெருமானை தரிசனம் செய்ய நடைப்பயணம் இங்கிருந்து தான் துவங்குகின்றது. எங்கள் பயணம் ஒரு நாள் தாமதமாகி விட்டதால் எங்கள் பயணத்தில் சிறு மாற்றம் செய்யப்பட்டது. திட்டப்படி முதல் நாளே நாங்கள் மாங்டியிலிருந்து 8 கி.மி து‘ரம் உள்ள காலா (Gala) என்ற இடத்தை நடைப்பயணம் மூலம் அடைந்து அங்கு இரவு தங்கி அடுத்த நாள் செங்குத்தான 4444 படிகள் கீழிறங்கி மால்பாவை (Malpa) அடைந்து பின் புத்தி (Budhi) சென்றிருக்க வேண்டும். அவ்வாறு செல்லும் போது நம் பொருட்கள் நம்முடன் வராது ஆகவே நமக்கு அவசியம் வேண்டிய பொருட்களை மட்டும் ஒரு பையில் எடுத்துச்செல்ல வேண்டும். மற்ற பொருட்கள் எல்லாம் நேராக புத்திக்கு வந்து சேரும். தாமத்தினால் நாங்கள் காலா (Gala) செல்லாமல் நேராகவே புத்திக்கு (Budhi) அந்த வழியில் செல்ல முடிவு செய்தார் எங்கள் குழுத்தலைவர்(L.O) அவர்கள்.

மாங்டியில் இருந்து கண்ணுதலானைக் காண நடைப்பயணம் ஆரம்பம்

(ஆசிரியருடன், தபஸ்வி, தனுஷ்கோடி மற்றும் போர்ட்டர்)


அரசு நடத்தும் இந்த யாத்திரையின் சிறப்பு இதுதான் நாம் கைலாயம் அடைவதற்கு முன்னால் நம்முடைய உடல் முழுத்தகுதி உடையதாய் ஆவதற்கு வேண்டியவாறே யாத்திரை அட்டவனை அமைந்துள்ளது. நமக்கு கிரி வலம் செய்ய வசதியாக நடைப்பயிற்சியும் கிடைக்கின்றது அதே சமயம் போதிய ஓய்வும் நமக்கு கிடைக்கின்றது எனவே கைலாய தரிசனம் எந்த சிரமமும் இல்லாமல் நாம் செய்ய முடிகின்றது. இந்த மாங்டியிலிருந்து காலா, காலாவிலிருந்து மால்பா வழியாக புத்தியும் இவ்வாறு அமைந்ததே. இப்போது அரசு முடிந்த வரை இந்தப் பாதையையும் பேருந்துகள் செல்லும் பகுதியாக மாற்ற முடிவு செய்துள்ளது, இனியும் பத்து வருடம் கழித்து நேபாளத்திலிருந்து ஜ"ப்பில் நாம் டார்சன் வரை செல்வது போல் டெல்லியிலிருந்து ஜீப்பில் செல்வது சாத்தியமாகலாம்.

தொங்கும் பாறைகளை கடந்து மலையரசன் பொற்பாவையைக்காண நடக்கின்றோம்.


இந்த வாய்ப்பை தந்த அந்த முக்கண் முதல்வனுக்கு நன்றி கூறி, நமச்சியவாய வாழ்க, நாதன் தாள் வாழ்க, இமைப்பொழுதும் என் நெஞ்சில் நீங்காதான் தாள் வாழ்க, கோகழி ஆண்ட குருமதன் தாள் வாழ்க , ஆகமமாகி ன்று அண்ப்பாண் தாள் வாழ்க, ஏகன் அனேகன் இறைவன் தாள் வாழ்க , ஈசன் அடி போற்றி, எந்தை அடி போற்றி, தேசன் அடி போற்றி, சிவன் சேவடி போற்றி, நேயத்தே ன்ற மலனடி போற்றி , மாயப் பிறப்பறுக்கும் மன்னனடி போற்றி சீரார் கைலை மலையான் அடி போற்றி, ஆராத இன்பம் அருளும் மலை போற்றி, என்று எம்பெருமானுடைய இனையார் திருவடிகளை வணங்கி, அங்கு எங்களை வழியனுப்ப வந்திருந்த அந்த இடத்து குழந்தைகளுக்கு சாக்கலேட்டுகள் வழங்கி எங்கள் நடைப்பயணத்தை துவக்கினோம்.

சில கட்டுரைகளில் நான் படித்திருந்தேன் அங்கிருக்கின்ற குழந்தைகளுக்கு சாக்கலேட் எடுத்து செல்வது அவர்களை மகிழ்ச்சி படுத்தும் என்று அவ்வாறே எனவே அவர்களுக்காகவும் சாக்கலேட் எடுத்து சென்றிருந்தேன். மலையில் முதல் நாள் நடைப்பயணம் சிறிது கடினமானதாகவே இருந்தது மேலும் இரவு சரியாக து‘ங்காததாலும் இருக்கலாம். குறிப்பாக இறக்கங்களில் முழங்கால் முறிந்து விடும் போல் இருந்தது.



காலை நேரத்தில் இவ்வாறு ஒரு கடினமான இறக்கத்தில் நான் இறங்கிய போது என் தாய், ஜகன் மாதா, சகல செல்வங்களும் தரும் இமய கிரி ராஜ தனயை எனக்கு காட்சி கொடுத்தாள் என்றே னைக்கின்றேன் அந்த கழ்ச்சியை னைத்தாலே இன்றும் உடம்பு புளகாங்கிதம் அடைகின்றது. கஷ்டப்பட்டு நான் இறங்கி கொண்டு இருந்த போது ஒரு வயதான அம்மா அந்த மலை மக்களுக்கே உரிய பாரம்பரிய உடையில் , நான் இறங்குவதை கனிவுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் அதுவும் பாதை நடுவிலிருந்து, அனேகமாக இந்த மலை வாழ் மக்கள் அனைவரும் புதியவர்களான நமக்கு வழி விட்டு பாதை விட்டு ஒதுங்கி ற்பர். மேலும் ஒம் நமசிவாய என்று வாழ்த்தும் கூறுவர், ஆனால் இந்த மூதாட்டி அவ்வாறு செய்யாமல் நடு வழியில் நின்று தன் கருணைப்பார்வையை என் மீது செலுத்தினார். அந்த பார்வதி அம்பாளே எனக்கு காட்சி தந்து ஆசி கூறியதாக தோன்றியது, அதற்கு பின் கிட்டத்தட்ட 10 நாட்கள் பல இறக்கங்களில் நான் இறங்கும் போதும் அவ்வாறு சிரமம் இருக்கவில்லை. அது அந்த ஜகன் மாதாவின் கருணை என்றே நினைக்கிறேன்.

நாம் எடுத்துச்செல்லும் கைத்தடி (Walking stick) இத்தகைய இறக்கங்களிலேயே நமக்கு மிகவும் உபயோகமாக உள்ளது அதன் முக்கியத்தை அப்போது உணர்ந்தோம் ஆகவே தங்கள் தாருசூலாவிலாவது கைத்தடி வாங்கி செல்ல வேண்டியது மிகவும் அவசியம். இறக்கங்களிலே இறங்கும் போது எங்களுக்கு இலவசமாக கைத்தடி வழங்கிய அமர்நாத் சமிதியினரையும் அவர்களை அவ்வாறு செய்யத்தூண்டிய அம்மையப்பனுக்கும் ஆயிரம் நன்றிகள் கூறினோம். இப்பாதையின் ஒரு பகுதி காளி நதியின் கரை ஓரம் அமைந்துள்ளதால் மழை பெய்து காளி நதியில் வெள்ளம் செல்லும் போது இந்தப்பாதையில் செல்ல முடியாது, நாங்கள் சென்ற போது மழைக் காலம் முடிந்து விட்டிருந்தபடியால் நாங்கள் எந்த சிரமும் இல்லாமல் செல்ல முடிந்தது.

முக்கனி ( காளி நதி - தொங்கும் பாறை - நீர் வீழ்ச்சி)

குதிரை வாடகைக்கு அமர்த்தியிருந்தும் முடிந்த வரை நடப்போம் என்று நடந்தேன். நடந்து சென்ற பாதையோ கற்கள் றைந்த ஒற்றையடிப்பாதை, ஒருபக்கம் நெடிதுயர்ந்த மலை மேலிருந்து கற்கள் பாறைகள் விழலாம், லச்சரிவு ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளது எனவே கவனமாக செல்ல வேண்டும், அடுத்த பக்கமோ கிடு கிடு பாதாளம் அதிலே 100 கி. மீ வேகத்தில் பொங்கும் நுரையுடன் ஆக்ரோஷமாக ஓடும் காளி நதி , நடு நடுவே நாம் செல்லும் பாதையிலும் நீர் வீழ்ச்சிகள் நாம் செல்லும் பாதையில் அந்த நீரின் ஓட்டத்தையும் நாம் கடந்து செல்ல வேண்டும், மேலும் சில இடங்களில் பாதை மலையை வெட்டி ஒருவர் செல்லக்கூடிய உயரமே உடையதாய் குடையப்பட்டிருந்தது. இந்த இடங்கள் தொங்கும் பாறைகள் (Hanging Rocks) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. குதிரைகள் சென்றதால் அவ்ற்றின் எச்சமும், தண்ரால் நனைந்து பாதை வழுக்கலாக இருந்தது. நீர் வீழ்ச்சிகளிடையே நனைந்து கொண்டே ஓம் நமசிவாய மந்திரம் செபித்துக் கொண்டு நடந்து செல்லும் போது அந்த புனல் விரி நறுங்கொன்றை போதந்த கனல் புரி யனல் புல்கு கையவான சிவபெருமானே களைத்து நடந்து வரும் தன் அன்பர்கள் குளிர அமுத தாரை வர்ஷிக்கின்றான் போல இருந்தது. இவ்வழியில் நீர் வீழ்ச்சிகளுக்கிடையே நாம் நடந்து செல்ல வேண்டும் என்பதாலும், மழை பெய்யலாம் என்பதாலும் ரெயின் கோட் அந்து செல்வது நல்லது.

லகன்பூரில் காலை சிற்றுண்டி

எங்களுக்கு காலை சிற்றுண்டி லகன்பூர் என்ற இடத்தில் KMVN ஏற்பாடு செய்திருந்தது லக்கன்பூரை தாண்டியவுடன் ஒரு பெரிய நிலச்சரிவின் வடு, முழுவதுமாக சரி செய்யப்படாமல் அப்படியே கிடந்தது, அதிலேயே கடந்து சென்றோம். வழியில் இரண்டு பக்கமும் வழியெங்கும் வித விதமான நீர் வீழ்ச்சிகள், ஒரு வெள்ளி கம்பி போல் ஒரு சிறிய தாரையுடன் ஒன்றென்றால் அடுத்தது மிக அகலமான நீர் வீழ்ச்சி, ஒரேயடியாக மேலிருந்து அப்படியே நதிக்குள் விழுகும் நீர் வீழ்ச்சிகள், பல கிளைகளுடன் பாயும் நீர் வீழ்ச்சி, துளித் துளியாய் சிதறும் நீர்வீழ்ச்சி அதில் சூரிய க்கதிர்கள் வர்ண ஜாலங்கள் காட்டின, பால் போல வெண்மையாக பாயும் நீர்வீழ்ச்சி, கற்கள் மேலே விழுவது போல் வேகத்துடன் விழும் நீர்விழ்ச்சி என்று எத்தனை விதமான நீர்வீழ்சிகள் வழியில். அத்தனை நீர் வீழ்ச்சிகளும் தங்கள் தண்ரை காளி நதியில் கொண்டு சேர்த்தன, அது மஹா ராஜவிற்கு குறு நில மன்னர்கள் கப்பம் கட்டுவது போன்றிருந்தது. வழியில் பல பூர்விக பாலங்களையும் கடந்து செல்ல வேண்டி இருந்தது.

இவ்வளவு துன்பங்களுக்கு இடையிலும் இயற்கை அன்னையின் அதிகம் சேதப்படாத அழகை கண்டு களித்தோம். இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சை என்பது போல எதிர்பக்கம் நேபாளப்பகுதியில் அதிக மரங்கள் இருப்பது போல் தோன்றியது. அதிக மக்கள் தொகை இல்லாததாலும் இந்தப்பக்கம் போல் அந்த பக்கம் பாதை இல்லாததாலும் இருக்கலாம். மதிய உணவிற்கு மால்பா (2080 அடி உயரம்) என்னும் இடத்தை அடைந்தோம், 1998ம் ஆண்டு பெரிய நிலச்சரிவு ஏற்பட்டு பல யாத்திரிகள் இறந்த இடம். இப்போது அந்த இடத்தில் ஒரு நினைவிடம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. முதலில் இந்த இடம் ஒரு முகாமாக இருந்தது இந்த நிகழ்ச்சிக்குப்பின் இப்போது அங்கு முகாம் அமைப்பதில்லை.

மதிய உணவிற்குப்பின் அடியேன் சிறிது து‘ரம் நடந்தும் சில இடங்களில் குதிரையிலும் பயணம் செய்தேன், குதிரைக்க்காரர்களுக்கு இந்த பாதை நன்றாக தெரியும் என்பதால் எந்த இடங்களில் குதிரையில் செல்லாம் என்பதை அறிந்திருந்தனர். நீர் வீழ்ச்சிகளை கடக்கவும் அவர் பெரிதும் உதவியாக இருந்தார். மாலை மூன்று மணி அளவில் லாமாரி ( Lamari -2500 அடி உயரம்) என்னும் இடத்தை அடைந்தோம் அங்கு ITBPயினர், காபியோடு எங்களை உபசரித்தனர். அங்கு நமது தமிழ்நாட்டை சார்ந்த ITBP யில் பணி புரியும் சிவ குமார் என்பவரை சந்தித்தோம். அவருடன் ஒரு புகைப்படமும் எடுத்துக் கொண்டோம் அங்கிருந்து புத்தி மலை தெரிந்தது. இந்த மலையைத்தான் நாளை நாம் கடக்க வேண்டும் என்று எங்கள் குதிரைக்காரர் கூறினார்.

இங்கு ITBPயினரின் தன்னலமற்ற சேவையைப்பற்றி ஒரு குறிப்பு, யாத்திரிகளுக்கு நடை பயணத்தின் போது தேனீர், சிப்ஸ் முதலியவற்றை தங்களுடைய ரேஷனிலிருந்துதான் அவர்கள் வழங்குகின்றனர். அவர்களுக்கு இதற்காக தனியாக பொருட்கள் வருவதில்லை. அதற்குப்பிறகு ஒரு மிகப்பெரிய Tingha waterfall என்ற நீர்வீழ்ச்சியைக் கடந்து ஒரு பாலத்தின் வழியாக புத்தியை (2740 மீ உயரம்) அடைந்தோம். எங்களுடன் ITBP ஜவான்கள் நான்கு பேர் காவலுக்கு வந்தனர், உத்தராஞ்சல் அரசின் ஒரு மருத்துவரும் கூட வந்தார்.

வழியில் ஓடி வரும் ஆறுகள்


இந்த நான்காவது நாளை நீர் வீழ்ச்சிகள், தொங்கும் பாறைகளின் மற்றும் நதி சங்கமங்களின் நாள் என்று அழைக்கலாம். புத்தி முகாமை அடைந்த போது கால்கள் விண் விண் என்று வலித்தது முதல் நாளே கிட்டத்தட்ட 22 கி.மீ து‘ரம் நடந்ததால். காலுக்கு தைலம் தடவிக்கொண்டு வலிக்கு மருந்து சாப்பிட்டோம். முகாமை அடைந்தவுடன் இதமாக எலுமிச்சை ரசம் தந்தனர். பின் சுடு தண்ரில் நன்றாக குளித்தோம். புத்தி முகாமில் அழகான பூக்கள் நிறைந்த பூங்கா அமைக்கப்பட்டுள்ளது. முகாமை ஒட்டியே காளி நதி பாய்கின்றது. அன்று இரவு ஒரு சோதனையாக நில நடுக்கத்தையும் உணர்ந்தோம்.