Kailash Manasarovar yatra - 27

WISH YOU ALL A HAPPY NEW YEAR (2009). LET SHIVASAKTHI SHOWER THEIR BLESSINGS FOR A PROSPEROUS YEAR.
****************

RETURN JOURNEY

23rd day trek from Gunji to Budhi

Holy Adi Kailsh

We started from Gunji situated among snow clad mountain peaks crossed the Kali river trekked through incense trees and had the fine darshan of Adi Kailash peak. We saw many flour mills which run on hydel power really we should admire the skills of these people who have devised their own methods as electricity is not available to them. We saw the confluence of Tinker and Kali river video graphed the return journey crossed Garbyang as the last batch(16th) has already left we didn’t meet any batch at Garbyang , entered into the beautiful flower valley and photographed the beautiful flowers ascended and then descended and worshipped Mother Parvati as the bestower of food to everybody Shri Annapoorna and witnessed the magnificent silver waterfalls flowing from these peaks and reached Chiyalekh and descended to Budhi , please do not travel in pony in this stretch the descent was really knee breaking but we trekked in a leisurely manner after taking rest in the rest places in between as we approached Budhi we witnessed a lot of apple orchards and we entered into the Budhi camp with a beautiful flower garden and enjoyed our stay at Budhi camp. Because of the Darshan of the trident weiding Lord traveling on Bull with His consort on the left side our mind has become pure and because of the strict regimen and long treks we all have lost lot of weight and our body was also light again we thanked the Lord for this good fortune of His darshan. Mr Mudgal told that we would easily gain weight in three months as we return to our normal lives. Unlike the onward journey we had a nice sleep at Budhi now on the return journey.

24th day trek upto Mangti and back to Darchula by bus

When we started from Budhi there was a heavy rain and we were informed that there was a huge land slide on the Nepal side the previous day and because of that some stones fell on the Indian side in that a pony fell into the Kail river with luggage and there is the possibility of fresh land slides or there may stones falling in between so we were asked to move in group and also carefully looking for any falling debris. As it wad raining we trekked slowly and carefully but the rain stopped in about one hour, but the route was slippery and overall the water in the waterfalls was less compared to the onward journey though it had rained just befor the start of our final day trek. But Kali seemed to be more fierce why I don’t know. . We thanked the ITBP personnel at Lamari, worshipped the Lord at Malpa and prayed to help all those who come for His darshan saw the debris of the land slide of the previous day crossed Lakanpur and reached Mangti. As we were nearing Mangti it started raining again it seemed as if the Lord blessed us all by sending Varuna. As Mr Mudgal and Joshi were having some injury to their legs they trekked slowly but they didn’t use the pony such was their devotion and determination. A mini bus was waiting for us with lunch . After everybody reached Mangti we thanked the ITBP personnel profusely, our porter and pony men also took leave of us they gave their address for our future use we settled their dues and gave some gifts to them also and distributed the remaining sweets to the local children and boarded the bus and left for Darchula.

Friendship bridge connecting Indian and Nepal.

While traveling back we remembered the places we passed, we were mentioning this is pangla water falls this is Gesku GRPF camp where we stayed this is the hydel plant and so on. As the monsoon has withdrawn by now there was no land slides during the return journey and reached the Daruchula KMVN Guest House. Took some rest crossed the friendship bridge and went to the Darchula of Nepal and returned back, normally the bridge is closed by dusk we were told and the police guard the bridge on the both the ends. During the onward journey as we were behind schedule and were in a hurry we didn’t notice that the KMVN Guest house is located beautifully on the banks of the Kali river. In the night we had a good bhajan on the banks of the river.

On this 24tg day we completed our trek journey.

கண்டேன் அவர் திருப்பாதம் (திருக்கயிலாய தரிசனம்) -27

மீண்டும் இந்தியப்பகுதியில்

23ம் நாள் கூஞ்சியிலிருந்து புத்தி வரை நடைப்பயணம்

சிவ சக்தி தரிசனம் பெற்று திரும்பி வரும் போது
சிறிய கைலாயத்தின் அற்புத தரிசனம்
*******

அப்பர் பெருமான் அருளிச்செய்த
போற்றித் திருத்தாண்டகம்

திருக்கயிலாயம்

செய்யாய் கரியாய் வெளியாய் போற்றி

செல்லாத செல்வமுடையாய் போற்றி

ஐயாய் பெரியாய் சிறியாய் போற்றி

ஆகாய வண்ணமுடையாய்ப் போற்றி

வெய்யாய் தணியா யணியாய் போற்றி

வேளாத வேள்வி யுடையாய் போற்றி

கையார் தழலார் விடங்கா போற்றி

கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி (24)

************

கூஞ்சி ( Gunji ) மூகாமிலிருந்து கிளம்பியதும் கிராமம், கிராமத்தை தாண்டியதும் நல்ல இறக்கம், பின் காளி நதியைக் கடந்து, ஆதி கைலாயத்தை ( சிறிய கைலாயம்) தரிசனம் செய்து பின் டிங்கர், காளி நதிகளின் சங்கமம் பார்த்து, பைன் மரங்களுக்கிடையில் சென்ற பாதையில் பல்வேறு முறை ஏறியும் இறங்கியும் நடந்து, காளி நதியின் வேகம் கூடுவதையும் ரசித்து பின் பூக்களின் சமவெளியில் பல்வேறு பூக்களை புகைப்படம் எடுத்தோம். வழியில் காளி நதியில் அமைக்கப்பட்டுள்ள மாவரைக்கும் இயந்திரங்களைக் கண்டு அக்காலத்திலேயே தண்ணீரின் சக்தியை பயன்படுத்தி இயந்திரங்களை அமைத்த பொறியியல் அறிவை வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. மீண்டும் மூழ்கும் கிராமமாம் கர்பியாங்கை கடந்து, எல்லா குழுவினருக்கும் திருக்கயிலாயம் செல்லும் குழுவினருடன் சந்திப்பு ஏற்படும், ஆனால் இறுதிக்குழு (16வது குழு) முன்னரே சென்று விட்டதால் நாங்கள் மட்டும் நின்று புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டு பின் நடந்தோம்.

யாத்திரை முடித்து திரும்பி வரும் போது
கர்பியாங்கில் அடியேன் தனுஷ்கோடி மற்றும் தபஸ்வி

அன்னபூர சிகரங்களை தரிசித்து, அனைத்து உயிர்களுக்கும் அன்னமாம் உணவு அளிக்கும் அன்னபூரணிக்கு ஆயிரம் நன்றிகள் கூறினோம். பின் பூசமவெளியை கடந்து சியாலே (Chiyaleh) வந்தடைந்தோம். அதற்க்கு பின் நல்ல இறக்கம் உண்மையான முழங்கால் முறிச்சான். பின் ஆப்பிள் மரங்கள் நிறைந்த புத்திக்குள் ( Budhi) வந்து சேர்ந்தோம்.

************

24ம் நாள் புத்தியிலிருந்து மாங்டி நடைபயணம்,
பின் தாருசூலா வரை பேருந்தில்

அப்பர் பெருமான் அருளிச்செய்த
போற்றித் திருத்தாண்டகம்

திருக்கயிலாயம்

ஆட்சி யுலகை யுடையாய் போற்றி

அடியார்க் கமுதெலா மீவாய் போற்றி

சூட்சி சிறிது மிலாதாய் போற்றி

சூழ்ந்த கடல்நஞ்சு உண்டாய் போற்றி

மாட்சி பெரிது முடையாய் போற்றி

மன்னியென் சிந்தை மகிழ்ந்தாய் போற்றி

காட்சி பெரிதும் அரியாய் போற்றி

கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி (25)

*********

புத்தியிலிருந்து நாங்கள் கிளம்பிய போது மழைத்தூறல்கள் பாதை வழுக்கலாக இருந்தது, மற்றும் நீர் வீழ்ச்சிகளில் அதிக நீரோட்டம் இருக்குமே என்று சிறிது பயந்தோம். ஆனால் இறையருளால் சுமார் பதினைந்து மிடங்களில் மழை நின்று விட்டது. காளியானவள் நாம் யாத்திரையை முடித்து விட்டு செல்வதால் கோபம் கொண்டவள் போல் தோன்றியது, நடுவில் மால்பா என்னும் இடத்திற்கு அருகில் இரண்டு நாட்களுக்கு முன் தான் ஒரு பெரிய நிலச்சரிவு ஏற்பட்டிருந்தது அதில் 16வது குழுவினரின் ஒரு கோவேறுக் கழுதை ஆற்றில் விழுந்து பின் கீழே சென்று தப்பித்ததாக செய்தி வந்திருந்தது, குதிரையின் மேல் இருந்த பொருட்கள் ஆற்றில் அடித்துச் செல்ல பட்டன.

மால்பா அருகே நேபாள பகுதியின் நிலச்சரிவு

எனவே நாங்கள் கவனத்துடனும் அதே சமயம் வேகமாகவும் இறங்கினோம். சென்ற போது இருந்ததை விட வரும் போது நீர் வீழ்ச்சிகளில் தண்ணீர் குறைவாகவே இருந்தது. இன்று சிறிது கவலையும் வந்தது, இந்த ஒரு மாதமாக ஒன்றாக இருந்த அனைவரும் பிரிந்து அவரவர் இடத்திற்கு செல்லப்போகிறோமே என்று. அப்படி ஒரு நெருக்கம் எங்களுக்குள் ஏற்பட்டிருந்தது. மதிய உணவு வேளையில் மாங்டி கால்வாயை அடைந்தோம். நடைப்பயணத்தின் இறுதியிலும் இறைவன் வருண பகவானை அனுப்பி எங்களை ஆžர்வதித்தார்.

எங்களுக்காக சிறிய பேருந்து காத்து நின்றது உணவுடன். இதுவரை கூடவே இருந்து நடைப்பயணத்தின் போது சிற்றுண்டியும், தேனீரும் அளித்து, பாதுகாப்பும் அளித்த ITBPயினருக்கு மிகுந்த நன்றி கூறி விடையளித்து, அங்குள்ள குழந்தைகளுக்கு இனிப்புகள் வழங்கி, போர்ட்டருக்கும், குதிரைகாரர்களுக்கும் சிறு பரிசுகள் அளித்து மாங்டியிலிருந்து புறப்பட்டோம். வரும் வழியில் இது தான் பாங்லா நீர்வீழ்ச்சி, இது ஜெஸ்கூ இங்கு தான் இரவு தங்கினோம் என்று எல்லா இடங்களையும் நினைவு கூர்ந்து கொண்டும் நீர்வீழ்ச்சிகளின் அழகை ரசித்துக் கொண்டும் தாருசூலா வந்தடைந்தோம். ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத அந்த அருட்பெரும் ஜோதியை தரிசிக்க வேண்டும் என்ற ஆவலினால் சென்ற போது அதிகமாக இயற்கை அழகை ரசிக்கவில்லை, இப்போது இமய மலையின் அழகை முழுதுமாக ரசித்தோம்.

இந்திய நேபாளப்பகுதிகளை இனைக்கும் நட்புப் பாலம்

தாருசூலாவில் அன்று இரவு தங்கினோம். பகலில் நேபாள தாருசூலாவிற்கு நட்பு பாலம் மூலம் சென்று பார்த்து விட்டு வந்தோம். கைலாயம் செல்லும் போது அவசரத்தில் கவனிக்கவில்லை, KMVN சுற்றுலாவிடுதி காளி ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ளது, ஆற்றின் பக்கம் அமைந்துள்ள அறைகளிலிருந்து அருமையான காட்சி கிடைத்தது. இரவு சுற்றுலா விடுதியின் முற்றத்தில் அமர்ந்து பஜனை மற்றும் பூஜைகள் செய்தோம்

யாத்திரையின் 24ம் நாள் நடைப்பயணம் நிறைவு பெற்ற நாள்.

Kailash Manasarovar yatra (darshan) - 11

Three days of trek on the Indian side - 4th day Mangti to Budhi by trek (21 Km)

On the 4th day of our yatra the second stage of the yatra the trek started. Early in the morning the rain stopped and the GREF soldiers cleared the debris and we happily traveled ahead in jeeps and we had the first view of a snow covered peak the Nilakant peak on the Nepal side. There was a slide hold up at a shorter distance ahead a land slide in Pangla water fall, GREF personnel cleared that also in a short time and we reached Mangti (1560 M) the place from where the trekking starts.

The trekking starts at Mangti- Our batch members with local children

As the author had read that it is better to carry some toffees to distribute to the village children along the yatra route he had carried some toffees for this purpose which was distributed. The whole group sang the OM Manfalam song and prayed to the Supreme Lord the most compassionate to make our yatra a successful one and give a pleasant darshan. Our porters and pony joined us here and we started our journey to the abode of the Lord by chanting His five syllables.

The normal itinerary of the yatra is as follows, on the second day the yatris reach Darchula and stay there for the night. Next day they travel to Mangti ( 35 Kms) by bus and from Mangti they trek upto Gala (8 Kms) stay there for the night. On the next day then they climb down to Malpa (11 Kms) by 4444 steep steps and then proceed to Budhi. This also served as an exercise in trekking for the yatris for proper acclamitatization. The luggage of the yatris were directly taken to Budhi while the yatris went to Gala and reached Budhi the next day. Now as things are improving the earlier mule route by which luggage were only transported has been converted into a trekking route along the course of Kali river which directly goes to Malpa and from there to Budhi. As we were behind schedule our L.O decided to use this route in consultation with the yatris who undertook the yatra in the earlier years. We trekked through this route, a trek of 21 Kms on the first day itself and skipped Gala . When it rains heavily Kali river’s water will be flowing over this path also and this route cannot be used as our group travelled after the monsoon we had the advantage of using this path.

Here I have to tell something about the ponies normally female ponies are used for transport of men and male ponies are used for transport of material. So the female ponies will be nicely dressed up the male ponies just have a bell tied to their necks so when they move in group the bell sound guides them the lead pony has a distinct bell. As we trek we can hear the clanging of the bells of group of ponies transporting material. One thing we should appreciate about these ponies they also understand the route and always travel nearer to the mountain lest they will fall into fierce flowing Kali river. One keeper manages the full group.

The panaromic trek route and the ponies lining the route

The Indian Government is now planning to convert this route into a motorable road and day is not far when yatris can travel upto Lipulekh Pass by jeep as now it is possible through the Nepal route. Mr Mudgal who got the opportunity to have the darshan of the Lord for four consecutive years undertook the yatara in 2007 and he told that the government is planning to cast the concrete roads else where and lay them comfortably. But definitely we will miss the thrill of trekking through roaring waterfalls which we all experienced. So rain coat is a must on this day. The goodness of the yatra through this route is this meticulous planning and spacing of the yatra with rests in between makes this yatra a better one , except for some unknown illness the yatris automatically become fit when they enter into China and they can confidently undertake the parikrama of Holy Kailash without much worry. Since in the other yatra as yatris travel mostly in jeeps many find it difficult to take up the parikrama.

The trek route is by the side of River Kali on one side it is a high mountain and the other side is a deep gorge ( 33 meters) in which fiercely flows the roaring Kali the other side is also mountain and many water falls on that side also and all of these mingle with Kali . Though there is a danger of land slide from mountains and falling into river when walking through narrow route slippery by rains and the constant movement of men and mules the journey was very thrilling especially when we passed through waterfalls it felt heavenly, the author thought the Lord is anointing His devotees who are tired by trekking to have His Holy Darshan . In many places the mountains have been cut in such a way so that just we will be able to walk and these places area called “Hanging Rocks” , and we have to walk over the boulders treading each step cautiously, as the walk way was just 3 feet wide with protruding edges of rocks forming varied and intimidating shapes and canopies. Passing by mules and herds of sheep cling to the mountain side meant we have to be extra careful. No doubt though it was thrilling it is definitely a adventurous trip also. The Nepali side mountains seemed to be greener than ours may be due to less population.

Kali river - hanging rock - waterfall (Three in one)

The trek started from Mangti we were escorted by ITBP personnel who provided water, tea and snacks also on the way when it was needed. A doctor of Uthharakhand Government also accompanied us. We had breakfast at Lakhanpur. We crossed a rubbles of an earlier land slide just ahead of Lakhanpur which has not been cleared so far as it is very difficult move machinery in these trek routes. . As this was the first day of trek the author decided to walk fully and not to use the pony, may be because of sleeplessness in the previous night or the first day of serious trekking the knees were paining a lot though the walking stick helped a lot the knees were breaking out and particularly at a down slope the author was really struggling at that time an old lady stood in the middle of the path and was looking at the struggling yatri with a kind look, she was attired in the native dress of the hill people only difference was that she stood in the middle of the road, normally the people we meet in the way give way to us and greet us with OM Namashivaya, but she stood there and gave a pleasing smile. As if by miracle the knee pain disappeared, the author felt may be Mother Parvati Herself came down to help Her son in distress She only knows the truth. But after that we trekked for about seven more days never the author faced any difficulty that is the Grace of the Mother who resides in the Holy Kailash.

We passed through many waterfalls reached Malpa (2080 m) at lunch time. Earlier Malpa was a camping site but because of a land slide which happened in 1998 the whole camp got destroyed and many yatirs also obtained Moksha ( attained the lotus feet of the Lord) so now the camp is not being set up here Still we can see the rubble covering the camp. . A memorial has been constructed at this place in remembrance of these yatris. We had lunch at Malpa and proceeded further and ITBP personnel provided refreshment at Lamari (2500 m).

When we left from Lamari our pony keeper showed the mountain on the front and told this is the Budhi mountain and you have to cross this mountain to reach Kailash just the sight of the lofty mountain gave the author jitters , but actually when we crossed the mountain we didn’t face any problem. By evening after crossing a beautiful and mighty Tingha water fall ( really a tough waterfall to cross, it will be a good idea to hold somebody’s hand ) with the help of porter we entered Budhi ( 2740 m) via a quaint bridge.

We were welcomed with lemon juice at the KMVN guest house staff. Hot water was ready , had a refreshing hot water bath after a tiring first day of trek. The camp at Budhi had a nice floral garden and Kail river passed by we applied balms on the legs and took some pain relievers for our aching legs and had a nice sleep. In the middle of the night we were jolted by a mild earthquake also. There is a old flour mill ( Gharat) run on hydel power at Budhi which supplies the local village with fine atta. But we didn’t find time and also were dead tired so that we didn’t visit the mill.

Budhi mountains in the evening

The first day of trek was really eventful we passed under many waterfalls some big, some mighty, some flowing gently, some ferociously, some falling from the top, some just spraying water like a mist , milk like waterfalls and also we witnessed many confluence of rivers. The color of the water before confluence will be distinct and after the confluence it becomes one signifying the mingling of Jivatma with Paramatma and also passed through hanging rocks of all shapes and sizes. Thus the fourth day of the yatra was the day of Waterfalls of all shapes and sizes hanging rocks fierce flowing Kali and many confluences.

கண்டேன் அவர் திருப்பாதம் (திருக்கயிலாய யாத்திரை) -11

4ம் நாள் மாங்டியிலிருந்து புத்தி வரை (21 கி.மி நடைப்பயணம்)

பண்ணின் இசையாய் நின்றாய் போற்றி

பாவிப்பார் பாவ மறுப்பாய் போற்றி

எண்ணும் எழுத்துஞ் சொல்லானாய் போற்றி

என் சிந்தை நீங்கா இறைவா போற்றி

விண்ணும் நிலனும் தீயானாய் போற்றி

மேலவர்க்கும் மேலாகி நின்றாய் போற்றி

கண்ணின் மணியாகி நின்றாய் போற்றி

கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி (7)

இந்த நான்காவது நாளை நீர் வீழ்ச்சிகள், தொங்கும் பாறைகள் மற்றும் நதி சங்கமங்களின் நாள் என்று அழைக்கலாம்.

நடைப்பயணம் ஆரம்பித்த நாளும் இன்றே.

கெஸ்கூவில் இரவு முழுவதும் மழை விடாமல் பெய்து கொண்டிருந்தது. அதிகாலை சுமார் 4 மணியளவில் மழை நின்றது. காலை 5 மணிக்கே GREFயினர் பாதையை சரி செய்ய முற்பட்டனர், காலை 7 மணியளவில் எல்லா மண்ணும் நீக்கப்பட்டு பாதை சரி செய்யப்பட்டு அந்த இறைவனுக்கும், எங்களுக்காக உழைத்தவர்களுக்கும் நன்றி கூறி பேருந்தில் புறப்பட்டோம். நேபாள பகுதியில் முதல் பனி மூடிய சிகரம் கண்ணில் பட்டது, அது எம்பெருமானின் பெயரையே கொண்ட சிகரம், ஆம் நீலகண்ட சிகரம் , அந்த நீலகண்டனை வணங்கி புறப்பட்டோம், எங்களை ருத்ர அவதாரமான அனுமன் ஆசிர்வதிப்பது போல் ஒரு குரங்கு தோன்றியது. பின் சிறிது து‘ரம் சென்றதும் பங்லா என்ற இடத்தில் ஒரு நீர் வீழ்ச்சியில் ஏற்பட்ட நிலச்சரிவு நாங்கள் நடந்து கடப்பதற்கு ஏதுவாக சரி செய்யப்பட்டது, எனவே நாங்கள் நில சரிவை கடந்து அடுத்த பக்கம் சென்று பின் ஜீப் மூலம் காலை 8 மணி அளவில் மாங்டி(1560 மீ உயரம்) அடைந்தோம்.

பங்லா நீர் விழ்ச்சியில் ஏற்பட்ட நிலச்சரிவு Bulldozer கொண்டு சரிசெய்யப்படுகின்றது.

பொன்னார் மேனியனை, புலித்தோலை அரைக்கசைத்த புனிதனை, மின்னார் செஞ்சடை மேல் மிளிர் கொன்றை அந்தவனை, மாமணியை, திருக்கயிலையில் உறையும் மாணிக்கத்தை , அம்மை மரகதத்தை தரிசிக்க செல்லும் உண்மையான யாத்திரை இங்கிருந்து தான் துவங்குகின்றது. ஆம் எம்பெருமானை தரிசனம் செய்ய நடைப்பயணம் இங்கிருந்து தான் துவங்குகின்றது. எங்கள் பயணம் ஒரு நாள் தாமதமாகி விட்டதால் எங்கள் பயணத்தில் சிறு மாற்றம் செய்யப்பட்டது. திட்டப்படி முதல் நாளே நாங்கள் மாங்டியிலிருந்து 8 கி.மி து‘ரம் உள்ள காலா (Gala) என்ற இடத்தை நடைப்பயணம் மூலம் அடைந்து அங்கு இரவு தங்கி அடுத்த நாள் செங்குத்தான 4444 படிகள் கீழிறங்கி மால்பாவை (Malpa) அடைந்து பின் புத்தி (Budhi) சென்றிருக்க வேண்டும். அவ்வாறு செல்லும் போது நம் பொருட்கள் நம்முடன் வராது ஆகவே நமக்கு அவசியம் வேண்டிய பொருட்களை மட்டும் ஒரு பையில் எடுத்துச்செல்ல வேண்டும். மற்ற பொருட்கள் எல்லாம் நேராக புத்திக்கு வந்து சேரும். தாமத்தினால் நாங்கள் காலா (Gala) செல்லாமல் நேராகவே புத்திக்கு (Budhi) அந்த வழியில் செல்ல முடிவு செய்தார் எங்கள் குழுத்தலைவர்(L.O) அவர்கள்.

மாங்டியில் இருந்து கண்ணுதலானைக் காண நடைப்பயணம் ஆரம்பம்

(ஆசிரியருடன், தபஸ்வி, தனுஷ்கோடி மற்றும் போர்ட்டர்)


அரசு நடத்தும் இந்த யாத்திரையின் சிறப்பு இதுதான் நாம் கைலாயம் அடைவதற்கு முன்னால் நம்முடைய உடல் முழுத்தகுதி உடையதாய் ஆவதற்கு வேண்டியவாறே யாத்திரை அட்டவனை அமைந்துள்ளது. நமக்கு கிரி வலம் செய்ய வசதியாக நடைப்பயிற்சியும் கிடைக்கின்றது அதே சமயம் போதிய ஓய்வும் நமக்கு கிடைக்கின்றது எனவே கைலாய தரிசனம் எந்த சிரமமும் இல்லாமல் நாம் செய்ய முடிகின்றது. இந்த மாங்டியிலிருந்து காலா, காலாவிலிருந்து மால்பா வழியாக புத்தியும் இவ்வாறு அமைந்ததே. இப்போது அரசு முடிந்த வரை இந்தப் பாதையையும் பேருந்துகள் செல்லும் பகுதியாக மாற்ற முடிவு செய்துள்ளது, இனியும் பத்து வருடம் கழித்து நேபாளத்திலிருந்து ஜ"ப்பில் நாம் டார்சன் வரை செல்வது போல் டெல்லியிலிருந்து ஜீப்பில் செல்வது சாத்தியமாகலாம்.

தொங்கும் பாறைகளை கடந்து மலையரசன் பொற்பாவையைக்காண நடக்கின்றோம்.


இந்த வாய்ப்பை தந்த அந்த முக்கண் முதல்வனுக்கு நன்றி கூறி, நமச்சியவாய வாழ்க, நாதன் தாள் வாழ்க, இமைப்பொழுதும் என் நெஞ்சில் நீங்காதான் தாள் வாழ்க, கோகழி ஆண்ட குருமதன் தாள் வாழ்க , ஆகமமாகி ன்று அண்ப்பாண் தாள் வாழ்க, ஏகன் அனேகன் இறைவன் தாள் வாழ்க , ஈசன் அடி போற்றி, எந்தை அடி போற்றி, தேசன் அடி போற்றி, சிவன் சேவடி போற்றி, நேயத்தே ன்ற மலனடி போற்றி , மாயப் பிறப்பறுக்கும் மன்னனடி போற்றி சீரார் கைலை மலையான் அடி போற்றி, ஆராத இன்பம் அருளும் மலை போற்றி, என்று எம்பெருமானுடைய இனையார் திருவடிகளை வணங்கி, அங்கு எங்களை வழியனுப்ப வந்திருந்த அந்த இடத்து குழந்தைகளுக்கு சாக்கலேட்டுகள் வழங்கி எங்கள் நடைப்பயணத்தை துவக்கினோம்.

சில கட்டுரைகளில் நான் படித்திருந்தேன் அங்கிருக்கின்ற குழந்தைகளுக்கு சாக்கலேட் எடுத்து செல்வது அவர்களை மகிழ்ச்சி படுத்தும் என்று அவ்வாறே எனவே அவர்களுக்காகவும் சாக்கலேட் எடுத்து சென்றிருந்தேன். மலையில் முதல் நாள் நடைப்பயணம் சிறிது கடினமானதாகவே இருந்தது மேலும் இரவு சரியாக து‘ங்காததாலும் இருக்கலாம். குறிப்பாக இறக்கங்களில் முழங்கால் முறிந்து விடும் போல் இருந்தது.



காலை நேரத்தில் இவ்வாறு ஒரு கடினமான இறக்கத்தில் நான் இறங்கிய போது என் தாய், ஜகன் மாதா, சகல செல்வங்களும் தரும் இமய கிரி ராஜ தனயை எனக்கு காட்சி கொடுத்தாள் என்றே னைக்கின்றேன் அந்த கழ்ச்சியை னைத்தாலே இன்றும் உடம்பு புளகாங்கிதம் அடைகின்றது. கஷ்டப்பட்டு நான் இறங்கி கொண்டு இருந்த போது ஒரு வயதான அம்மா அந்த மலை மக்களுக்கே உரிய பாரம்பரிய உடையில் , நான் இறங்குவதை கனிவுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் அதுவும் பாதை நடுவிலிருந்து, அனேகமாக இந்த மலை வாழ் மக்கள் அனைவரும் புதியவர்களான நமக்கு வழி விட்டு பாதை விட்டு ஒதுங்கி ற்பர். மேலும் ஒம் நமசிவாய என்று வாழ்த்தும் கூறுவர், ஆனால் இந்த மூதாட்டி அவ்வாறு செய்யாமல் நடு வழியில் நின்று தன் கருணைப்பார்வையை என் மீது செலுத்தினார். அந்த பார்வதி அம்பாளே எனக்கு காட்சி தந்து ஆசி கூறியதாக தோன்றியது, அதற்கு பின் கிட்டத்தட்ட 10 நாட்கள் பல இறக்கங்களில் நான் இறங்கும் போதும் அவ்வாறு சிரமம் இருக்கவில்லை. அது அந்த ஜகன் மாதாவின் கருணை என்றே நினைக்கிறேன்.

நாம் எடுத்துச்செல்லும் கைத்தடி (Walking stick) இத்தகைய இறக்கங்களிலேயே நமக்கு மிகவும் உபயோகமாக உள்ளது அதன் முக்கியத்தை அப்போது உணர்ந்தோம் ஆகவே தங்கள் தாருசூலாவிலாவது கைத்தடி வாங்கி செல்ல வேண்டியது மிகவும் அவசியம். இறக்கங்களிலே இறங்கும் போது எங்களுக்கு இலவசமாக கைத்தடி வழங்கிய அமர்நாத் சமிதியினரையும் அவர்களை அவ்வாறு செய்யத்தூண்டிய அம்மையப்பனுக்கும் ஆயிரம் நன்றிகள் கூறினோம். இப்பாதையின் ஒரு பகுதி காளி நதியின் கரை ஓரம் அமைந்துள்ளதால் மழை பெய்து காளி நதியில் வெள்ளம் செல்லும் போது இந்தப்பாதையில் செல்ல முடியாது, நாங்கள் சென்ற போது மழைக் காலம் முடிந்து விட்டிருந்தபடியால் நாங்கள் எந்த சிரமும் இல்லாமல் செல்ல முடிந்தது.

முக்கனி ( காளி நதி - தொங்கும் பாறை - நீர் வீழ்ச்சி)

குதிரை வாடகைக்கு அமர்த்தியிருந்தும் முடிந்த வரை நடப்போம் என்று நடந்தேன். நடந்து சென்ற பாதையோ கற்கள் றைந்த ஒற்றையடிப்பாதை, ஒருபக்கம் நெடிதுயர்ந்த மலை மேலிருந்து கற்கள் பாறைகள் விழலாம், லச்சரிவு ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளது எனவே கவனமாக செல்ல வேண்டும், அடுத்த பக்கமோ கிடு கிடு பாதாளம் அதிலே 100 கி. மீ வேகத்தில் பொங்கும் நுரையுடன் ஆக்ரோஷமாக ஓடும் காளி நதி , நடு நடுவே நாம் செல்லும் பாதையிலும் நீர் வீழ்ச்சிகள் நாம் செல்லும் பாதையில் அந்த நீரின் ஓட்டத்தையும் நாம் கடந்து செல்ல வேண்டும், மேலும் சில இடங்களில் பாதை மலையை வெட்டி ஒருவர் செல்லக்கூடிய உயரமே உடையதாய் குடையப்பட்டிருந்தது. இந்த இடங்கள் தொங்கும் பாறைகள் (Hanging Rocks) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. குதிரைகள் சென்றதால் அவ்ற்றின் எச்சமும், தண்ரால் நனைந்து பாதை வழுக்கலாக இருந்தது. நீர் வீழ்ச்சிகளிடையே நனைந்து கொண்டே ஓம் நமசிவாய மந்திரம் செபித்துக் கொண்டு நடந்து செல்லும் போது அந்த புனல் விரி நறுங்கொன்றை போதந்த கனல் புரி யனல் புல்கு கையவான சிவபெருமானே களைத்து நடந்து வரும் தன் அன்பர்கள் குளிர அமுத தாரை வர்ஷிக்கின்றான் போல இருந்தது. இவ்வழியில் நீர் வீழ்ச்சிகளுக்கிடையே நாம் நடந்து செல்ல வேண்டும் என்பதாலும், மழை பெய்யலாம் என்பதாலும் ரெயின் கோட் அந்து செல்வது நல்லது.

லகன்பூரில் காலை சிற்றுண்டி

எங்களுக்கு காலை சிற்றுண்டி லகன்பூர் என்ற இடத்தில் KMVN ஏற்பாடு செய்திருந்தது லக்கன்பூரை தாண்டியவுடன் ஒரு பெரிய நிலச்சரிவின் வடு, முழுவதுமாக சரி செய்யப்படாமல் அப்படியே கிடந்தது, அதிலேயே கடந்து சென்றோம். வழியில் இரண்டு பக்கமும் வழியெங்கும் வித விதமான நீர் வீழ்ச்சிகள், ஒரு வெள்ளி கம்பி போல் ஒரு சிறிய தாரையுடன் ஒன்றென்றால் அடுத்தது மிக அகலமான நீர் வீழ்ச்சி, ஒரேயடியாக மேலிருந்து அப்படியே நதிக்குள் விழுகும் நீர் வீழ்ச்சிகள், பல கிளைகளுடன் பாயும் நீர் வீழ்ச்சி, துளித் துளியாய் சிதறும் நீர்வீழ்ச்சி அதில் சூரிய க்கதிர்கள் வர்ண ஜாலங்கள் காட்டின, பால் போல வெண்மையாக பாயும் நீர்வீழ்ச்சி, கற்கள் மேலே விழுவது போல் வேகத்துடன் விழும் நீர்விழ்ச்சி என்று எத்தனை விதமான நீர்வீழ்சிகள் வழியில். அத்தனை நீர் வீழ்ச்சிகளும் தங்கள் தண்ரை காளி நதியில் கொண்டு சேர்த்தன, அது மஹா ராஜவிற்கு குறு நில மன்னர்கள் கப்பம் கட்டுவது போன்றிருந்தது. வழியில் பல பூர்விக பாலங்களையும் கடந்து செல்ல வேண்டி இருந்தது.

இவ்வளவு துன்பங்களுக்கு இடையிலும் இயற்கை அன்னையின் அதிகம் சேதப்படாத அழகை கண்டு களித்தோம். இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சை என்பது போல எதிர்பக்கம் நேபாளப்பகுதியில் அதிக மரங்கள் இருப்பது போல் தோன்றியது. அதிக மக்கள் தொகை இல்லாததாலும் இந்தப்பக்கம் போல் அந்த பக்கம் பாதை இல்லாததாலும் இருக்கலாம். மதிய உணவிற்கு மால்பா (2080 அடி உயரம்) என்னும் இடத்தை அடைந்தோம், 1998ம் ஆண்டு பெரிய நிலச்சரிவு ஏற்பட்டு பல யாத்திரிகள் இறந்த இடம். இப்போது அந்த இடத்தில் ஒரு நினைவிடம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. முதலில் இந்த இடம் ஒரு முகாமாக இருந்தது இந்த நிகழ்ச்சிக்குப்பின் இப்போது அங்கு முகாம் அமைப்பதில்லை.

மதிய உணவிற்குப்பின் அடியேன் சிறிது து‘ரம் நடந்தும் சில இடங்களில் குதிரையிலும் பயணம் செய்தேன், குதிரைக்க்காரர்களுக்கு இந்த பாதை நன்றாக தெரியும் என்பதால் எந்த இடங்களில் குதிரையில் செல்லாம் என்பதை அறிந்திருந்தனர். நீர் வீழ்ச்சிகளை கடக்கவும் அவர் பெரிதும் உதவியாக இருந்தார். மாலை மூன்று மணி அளவில் லாமாரி ( Lamari -2500 அடி உயரம்) என்னும் இடத்தை அடைந்தோம் அங்கு ITBPயினர், காபியோடு எங்களை உபசரித்தனர். அங்கு நமது தமிழ்நாட்டை சார்ந்த ITBP யில் பணி புரியும் சிவ குமார் என்பவரை சந்தித்தோம். அவருடன் ஒரு புகைப்படமும் எடுத்துக் கொண்டோம் அங்கிருந்து புத்தி மலை தெரிந்தது. இந்த மலையைத்தான் நாளை நாம் கடக்க வேண்டும் என்று எங்கள் குதிரைக்காரர் கூறினார்.

இங்கு ITBPயினரின் தன்னலமற்ற சேவையைப்பற்றி ஒரு குறிப்பு, யாத்திரிகளுக்கு நடை பயணத்தின் போது தேனீர், சிப்ஸ் முதலியவற்றை தங்களுடைய ரேஷனிலிருந்துதான் அவர்கள் வழங்குகின்றனர். அவர்களுக்கு இதற்காக தனியாக பொருட்கள் வருவதில்லை. அதற்குப்பிறகு ஒரு மிகப்பெரிய Tingha waterfall என்ற நீர்வீழ்ச்சியைக் கடந்து ஒரு பாலத்தின் வழியாக புத்தியை (2740 மீ உயரம்) அடைந்தோம். எங்களுடன் ITBP ஜவான்கள் நான்கு பேர் காவலுக்கு வந்தனர், உத்தராஞ்சல் அரசின் ஒரு மருத்துவரும் கூட வந்தார்.

வழியில் ஓடி வரும் ஆறுகள்


இந்த நான்காவது நாளை நீர் வீழ்ச்சிகள், தொங்கும் பாறைகளின் மற்றும் நதி சங்கமங்களின் நாள் என்று அழைக்கலாம். புத்தி முகாமை அடைந்த போது கால்கள் விண் விண் என்று வலித்தது முதல் நாளே கிட்டத்தட்ட 22 கி.மீ து‘ரம் நடந்ததால். காலுக்கு தைலம் தடவிக்கொண்டு வலிக்கு மருந்து சாப்பிட்டோம். முகாமை அடைந்தவுடன் இதமாக எலுமிச்சை ரசம் தந்தனர். பின் சுடு தண்ரில் நன்றாக குளித்தோம். புத்தி முகாமில் அழகான பூக்கள் நிறைந்த பூங்கா அமைக்கப்பட்டுள்ளது. முகாமை ஒட்டியே காளி நதி பாய்கின்றது. அன்று இரவு ஒரு சோதனையாக நில நடுக்கத்தையும் உணர்ந்தோம்.